به به!..چه بوی خوبی میاد!شما هم این بو رو استشمام می کنید؟

       یک بوی دوست داشتنی و خاطره انگیز برای ما بزرگترها .شاید هم برای بعضی از شما کوچکترها...!

     تونستید حدس بزنید؟...فکر می کنم درست متوجه شدید.آره ،بوی ماه مهمونی خدا رو میگم،ماهی که همه مهمون خدا میشیم. این ماه زیبا باز هم داره میاد،نمیدونم شما چقدر این ماه رو دوست دارید؟ ولی من عاشق این ماه هستم. عاشق دعای سحرش...عاشق دعای ربنای افطار...عاشق شبهای قدرش... عاشق افطاری دادن و افطاری رفتن...و عاشق خیلی چیزهای دیگه اش که باید خودتون اونها رو حس ودرکشون کنید.

     اگه تا به حال روزه نگرفتید دوست دارم برای یکبار هم که شده امتحان کنید .البته این روزه از ته دل و برای خدا باشه اونوقت اون حس خوب رو تو وجودتون احساس میکنید. امتحانش ضرری نداره.راستی برای ماهم موقع افطار دعا کنید چون دعای شما کوچولوها زودتر قبول میشه.

                                                                                                           التماس دعا

سلام دوستان خوبم!

راستش جاتون خیلی خالی بود! کجا؟...خب نیشابور دیگه. چرا؟... چون خیلی خوش گذشت.کاش شما هم با ما می اومدید. جاتون رو خیلی خالی کردیم.

ما توی نیمه اول مرداد ماه دو اردو داشتیم. یکی برای دختر خانمهای گل مرکز که دو روزه بود و دوم و سوم مرداد برگزارشد و اون یکی هم برای آقا پسرهای ماه بود که شانزدهم مرداد و به صورت یک روزه برگزار شد.

تو این اردوها از مکانهای دیدنی این شهر تاریخی دیدن کردیم،بازی و شادی کردیم،شعرهای شاد خوندیم،خرید کردیم، مرکز یک نیشابور رو هم دیدیم و...خلاصه بازم جاتون خالی، خیلی خیلی خوش گذشت.

امیدواریم شما هم بتونید به این شهر زیبا و با صفا و تاریخی وفرهنگی سری بزنید.

                                                                                     سفرتون خوش-دوستتون داریم

 

سلام ای بهار،

دیر کرده ای؟

ببین چه قدر دانه و جوانه را،

درون خاک یخ زده، اسیر کرده ای!

تمام گیس های من سفید شد،مرا از انتظار، پیر کرده ای.

سلام ای درخت مهربان،نامه ات همین الان رسید،

رفته بودم آسمانی از پرنده را بیاورم، چشمه و نسیم وبرگ را،

عید را و خنده را بیاورم، دستپاچه ام نکن رفیق،آمدم.

                                                                       سروده :مریم اسلامی

ای برادر بد ندیده! یکی بود؛یکی نبود. پیر مرد فقیری بود که با زن پیرش در آسیاب خرابه ای زندگی می کرد. سالهای سال بود که پیر مرد پرنده می گرفت،می برد بازار می فروخت و نان بخور نمیری در می آورد و چرخ زندگی اش را می چرخاند.

روزی از روزها، وقتی رفت دامش را جمع کند، دید پرنده طلایی قشنگی افتاده توی دام. پیرمرد پرنده را گرفت . خواست آن را بگذارد توی توبره اش، که به امر خدا قفل زبان پرنده وا شد و گفت؛"ای مرد! من چهار تا جوجه دارم و چشم به راه اند برایشان غذا ببرم. بیا من را آزاد کن ؛در عوض هر چه بخواهی به تو می دهم." پیر مرد...

خب...دوستان عزیز!قسمتی از این افسانه ی زیبا را که خواندید برگزیده ای از کتاب پرنده ی طلایی یا به زبان کردی آن بالنده ی زرین به روایت منوچهر کریم زاده است. این افسانه زیبا توسط انتشارات کانون به چاپ رسیده که بسیار جالب و جذاب است به شما دوستان عزیز هم توصیه می کنم این کتاب را حتما بخوانید و به دنیای افسانه های گذشته سفر کنید،فکر نمی کنم از مطالعه اش پشیمون بشید. در ضمن این کتاب را میتونید از مراکز کانون پرورش فکری تهیه کنید.

مامان به نرمي شروع كرد :من فكر ميكنم من فكر ميكنم ما فقط ....ما فقط نان براي شكم مان نمي خواهيم ما براي دلمان براي روحمان هم خوراك ميخواهيم . ماميخواهيم ...ماميخواهيم چطور بگويم ...ماميخواهيم مابراي بچه هايمان هم كمي زيبايي ميخواهيم ...ماگل سرخ هم ميخواهيم.

كتاب جالب وخواندني نان وگل سرخ نوشته :كاترين پاترسون ترجمه ي اقاي حسين ابراهيمي(الوند)

گروه سني مناسب اين كتاب گروه سني (ه)مي باشد .

بچه هاي عزيز شما ميتوانيد اين كتاب جالب را از كتاب خانه ها ي كانون تهيه كنيد .در ضمن ناشر اين كتاب كانون پرورش كودكان ونوجوانان ميباشد .

پيشنهاد من اين است كه اين كتاب را حتما بخوانيد ...